Mesele karar vermekte

Gündüz güneş ışığının dans ettiği sokaklarda şu an hafif bir serinlik var. Sanki tatlı rüzgar, gelip kovaladı gün ışığını gibi. İnsanlar geçip gidiyor caddeden, dünyanın orasından burasından gelmiş olan sarışın/zenci/şişman/anemik tipler. Çoğunlukla gevrek ingilizce kelimeler havada uçuşuyor. Cadde üzerindeki dükkanlar ışıl ışıl. Herkes beklenti içerisinde. Sezon henüz açılmadı, tam tarih konusunda öyle duydum, böyle tipler gelecekmiş mış, muş, müşler.. Ne işim var benim burada diyorum bazen. Ama şu an sağ elimdeki tatlı uyuşukluk ve beynimin kıvrımlarına dolmuş olan vızıltı bana koca bir yazı nasıl geçireceğimi bal gibi hatırlatıyor hemen. Bugün bol bol yazı çalıştım yapay deriye. Her yerim boya oldu, onu bile temizlemeyi başardım. Oysa gelmemiş olsaydım buraya bugünümün nasıl geçeceği aşikar. Pazartesi dolusu sendromla başlayan bir haftabaşı olabilirdi pekala. Oh, iyi ki de gelmişim :)