hayat çok zor, karanlık, ben ergenim tripleri.. bitmesin mi artık??

biz de mi öyleydik ya.. yarın öbür gün kazara çocuğum da aynı gaflete düşerse yaşayacağı son ergenlik deneyimi bu olur, öyle bir pataklarım kiii.... ya büyür ya ölür orada. hayatının en güzel en keyifli dönemi ya, neyin karanlığı karamsarlığı bu arkadaşım? derdin kiminle demezler mi.. çık iki dolaş arkadaşlarınla iç eğlen gez toz saçma sapan daralıp bunalacağına işe yarar dişe dokunur şeyler yap. bak sonra utanıcaksın bu hallerinden. hayatın gerçek dertleri sorunları bir bir karşına çıkarken anlayacaksın ne saçma bir şey yaptığını. en sorumluksuz dönemini kendine zindan etmiş olmanı değiştiremeyeceksin. bir de o günlerde keşke insanları dinlemeye anlamaya çalışsaymışım da azıcık iletişimim gelişseymiş, dünyada bir tek ben yokmuşum diyebilirsen kendine yine iyi. yok, hala dünya merkezinde ikamet ettiğini varsayan ergenlik sonrası sorunlu tipler de var ya hani, onlar da ayrı bir trajedi. kısacası insan evladı kolay büyür ama kolay yetişmez. burada lafım ergenlere evet ama asıl sorun ergenlik sorunlarıyla nasıl başa çıkılmasını bilmeyen ebeveynlere oluyor aslında. içgüdüsel bir şey bu. engellemek pek kolay değil. "çocuktum, oyun oynuyordum, şimdi neyim ki ben, bir şey yapmaya muktedir değilim, zaten yapsam da sonuçlarıyla nasıl yüzleşilir onu bile bilemem. ben ergenim, çocuklukta bir ayağım, bir adımımsa yetişkinliğe gidiyor." düşünselinin etkileri. burada destek ve dayanak olması gereken aileler de "pöff.. bizim velede bir haller oluyor" diye ne yapacaklarını şaşırdıkları için etrafımızda böyle garip tuhaf acınası bir sürü minik insancık oluşuyor. Sonrası malum. Ya atlatılır ve mantıklı birisi olunur, ya da daimi olarak, az önce de değindiğim dünya merkezcil yaklaşım yapışır kalır kişiliğine taze yetişkinin. Bir ihtimal, ergenlikten çıkamayan topluluk da var. intihar eden, ya da hayatı boyunca ergen kalan. aman aman, evlerden uzak... ne dertlisin sen bu ergenlerden, hayırdır diyen varsa evet dertliyim. çünkü farkında mısınız bilemedim ama geleceğimizi emanet edeceğimiz neslin çoğu saçma sapan yetişiyor. kendi dünyası karanlık olan bir gelecekte aydınlık tohumu zor tutar.