san-at..

eurovision saçma sapan bir şey deriz, insanlar siyasi davranırlar diye ahkam keseriz. nasıl fakir edebiyatı yaptığımızı bu sene ayan beyan gördüm. Can bonomo -ki bayılırım kendisine, bence müthiş eğlenceli bir insan- ülkemizi temsil edemezmiş, yaşı çok gençmiş. Hadi yarı finali geçti, hala destek yok. Bırakın desteği, hala açık arama peşinde insanlar. Adam yahudiymiş, şarkı söylerken arkasında haç varmış (çapayı haçtan ayıramayan zihniyet yapıyor bu eleştiriyi), başında yahudi şapkası varmış, kadın dansçı yokmuş. Zaten eurovision bizim neyimize? Kır dizini otur evinde. Sanat nedir ki, neye yarar. Milli hasıladan pay alan devlet sanat kurumları para kazandırmaz, uluslararası platformda temsiliyet konusunda başarılı bir sürü isim var, kimse desteklemez onları. O kadar açlık, işsizlik, terör, adaletsizlik var memlekette konu sanata kültüre gelince. Hadi el atalım bu sorunlardan birine o halde? Olmaz, cıs. Ya üşenilir ertelenir, ya da başka bahaneler bulunur. Gözler kapatılır, kulaklar tıkanır. İşte böyle ortamlarda da yüreksiz palyaçolar at koşturur, cesur bir avuç insanı alaşağı etme politikası güdülür. Geçtim sanatı, Türkan Saylan için bile bir ton saçma sapan ithamlarda bulundu bu palyaçolar.  Bayılıyoruz karalamaya, aşağılamaya. Lafa geldi mi birlik beraberlik diz boyu. Ahkam kesmeye geldi mi bizden çok bilen yok. Daha bu kadar aptalca bir olayda bile aynı pencereden bakamıyoruz, hemen birbirimizi yeme derdindeyiz. Daha büyük, daha hayati konuları düşününce, bizden kolay lokma mı var? Bu cahillik, karamsarlık sizi de korkutmuyor mu?